Blote billen in de bush bush
Door: Nanneke van der Heide
Blijf op de hoogte en volg Nanneke
20 September 2017 | Zambia, Mfuwe
Een dorpje in de buurt van Morogoro kreeg vandaag welgeeërd bezoek van een tiental wonderschone, blanke jongedames. Deze jongedames kwamen één voor één uit een grote touringcar. Zoekend naar een toilet. Er werd geprobeerd te handelen over de prijs om in een eigen gemaakt hokje je behoefte te doen. Jammer, hier waren de dames niet van gecharmeerd. Toch was er geen uitweg meer. De dames moesten écht een plasje plegen. In het gras, ietsjes van de weg af, ging de broek naar benee. Het werd aan de overkant steeds drukker met locals, kinderen kwamen te voorschijn en mannen kregen een vieze grijns op hun gezicht. Een witte billen show, wie wil dat nou niet zien?!
Ik heb een te nerveuze blaas en ik kan geen druppel eruit persen. Gelukkig was ik niet de enige die zich eerst over haar schaamte had gezet en er uiteindelijk niks mee op was geschoten. Ik had me bezeerd aan een prikkerige struik en mijn blaas staat nog steeds op knappen. Lekker dit!
Eenmaal terug in de bus, lachtte onze mama Pes ontzettend hard uit. Normaal kondigt ze inderdaad aan dat er een mogelijkheid is voor bushie bushie. Dat doet ze nooit in een dorpje, waar geen bush te vinden is. De bus was dan ook gestopt voor Pes, om groentes en fruit te kunnen inslaan. Wij hadden er zelf een plaspauze van gemaakt.... Ha!
~~
Iedere keer als de bus afremt en stopt rennen er in volle snelheid voornamelijk sterke jongens met manden vol met flessen water, eieren, koekjes, zakken chips, cashew noten in overloop, fruit en souvenirs. Deze houden ze zo hoog dat je vanuit de bus je raampje kunt openen en je lekkernij kunt aanschaffen. Tot nu toe heb ik niks gekocht en schud ik glimlachend iedere keer mijn hoofd. "No, thank you, sorry!" Ze taaien niet makkelijk af, maar deze blanke toeristen trappen er niet in.
Maar niet altijd rijden we door een dorp waar we jellend en zwaaiend worden begroet. Een aantal keren heb ik nu ervaren dat er jongens met een hoog op gestoken middelvinger naar ons staat te wijzen. Opzich is het niet vreemd dat niet iedereen staat te springen voor blanke, rijke toeristen...
Ik heb een te nerveuze blaas en ik kan geen druppel eruit persen. Gelukkig was ik niet de enige die zich eerst over haar schaamte had gezet en er uiteindelijk niks mee op was geschoten. Ik had me bezeerd aan een prikkerige struik en mijn blaas staat nog steeds op knappen. Lekker dit!
Eenmaal terug in de bus, lachtte onze mama Pes ontzettend hard uit. Normaal kondigt ze inderdaad aan dat er een mogelijkheid is voor bushie bushie. Dat doet ze nooit in een dorpje, waar geen bush te vinden is. De bus was dan ook gestopt voor Pes, om groentes en fruit te kunnen inslaan. Wij hadden er zelf een plaspauze van gemaakt.... Ha!
~~
Iedere keer als de bus afremt en stopt rennen er in volle snelheid voornamelijk sterke jongens met manden vol met flessen water, eieren, koekjes, zakken chips, cashew noten in overloop, fruit en souvenirs. Deze houden ze zo hoog dat je vanuit de bus je raampje kunt openen en je lekkernij kunt aanschaffen. Tot nu toe heb ik niks gekocht en schud ik glimlachend iedere keer mijn hoofd. "No, thank you, sorry!" Ze taaien niet makkelijk af, maar deze blanke toeristen trappen er niet in.
Maar niet altijd rijden we door een dorp waar we jellend en zwaaiend worden begroet. Een aantal keren heb ik nu ervaren dat er jongens met een hoog op gestoken middelvinger naar ons staat te wijzen. Opzich is het niet vreemd dat niet iedereen staat te springen voor blanke, rijke toeristen...
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
