Rondreis met Mem langs de Garden Route -- jiepieje
Door: Nanneke van der Heide
Blijf op de hoogte en volg Nanneke
21 Augustus 2017 | Zuid-Afrika, Kaapstad
Pffffoeeee! Zo'n rondreis is verre af van een relaxte zon vakantie. Als je naar Spanje gaat, daar bij het zwembad bruin ligt te bakken en zo nu en dan met je luie kont het zwembad in plonst om wat verkoeling te vinden, dan kom je lekker sloom weer thuis. Sowieso blijf ik hier nog en rusten we dus nu uit in ons appartement.
Vanmiddag (woensdagmiddag) hebben we jammer genoeg afscheid genomen van onze groep. We waren met een gezelschap van negen personen plus drie tourguids van Nomad. Garreth; de hoofd tourguid, Clement; onze truck chauffeur en tot slot Alex; de stagiaire van het stel. Toen Mem en ik vorige week dinsdag en woensdag in Port Elizabeth twee nachten overnachten en in ons hotel een Nederlands gezin tegen het lijf liepen, zei ik tegen Mem: "Ah nee toch, ik kom ook nooit af van al die Nederlanders." In principe hadden we gekozen voor een internationaal gezelschap, maar dan kunnen er alsnog landgenoten zich hebben aangemeld. Je raadt het nooit... Twee mannen (vrienden van elkaar) uit Bakkeveen - ja echt waar, uit Friesland Bakkeveen - zaten bij ons in de groep. Beide spraken ze geen Fries, dat is dan wel weer jammer haha! Wat nog meer toevallig is dat Mem de vrouw van Koen kent van heel vroeger bij de Rabobank én dat Koen eigenaar is van kampeerboerderij de Harmsdobbe, waar wij altijd ons Regenboogkamp hebben gevierd. Hoe is het toch mogelijk?! De wereld is klein........ Verder waren er drie meisjes uit Duitsland mee op stap. Twee waren 22 jaar oud, eentje van 21 jaar. Alle drie Moslim, twee uit Turkije en de ander uit Pakistan. Ik had het gevoel dat ze héél beschermd zijn opgevoed en nu als drie jonge leeuwen waren losgelaten in de grote wereld. Ze dronken geen alcohol en waren vegetarisch. Geen schande, meer een feit. De hele dag door waren ze aan het giechelen, ze hadden veel lol met elkaar. Ik kan er niks van zeggen, want ik doe het thuis met de famkes misschien wel tien keer erger ;) Dan had je nog een ietwat stijve, Duitse docente middelbare school. Ze kon best vriendelijk zijn, maar was absoluut geen losbol. Ik vond het bijvoorbeeld echt geniaal dat ze op het strand ontspande, mee deed in mijn gekkigheid&geklier en mij een duwtje gaf, zodat ik in mijn onbalans bijna met kleren aan om zou vallen in de ijskoude zee. Ik denk dat ze net is als juf Petra; streng maar rechtvaardig. Ach ja! Tot slot Matt uit Amerika. Een vriendelijke jongen van een jaar of 27, typische backpacker met een hippie broek en wandelschoenen (net als ik dus haha!). Samen met hem en de meiden veel lol gehad. Clement erbij en ons groepje was compleet met het spelen van UNO. De tranen rolden over mijn wangen van het lachen. Heerlijk zulke momenten!
Het was een week vol belevenissen. Donderdagochtend 11.30 uur vertrek vanaf een hotel die acht minuten lopen vanaf ons hotel in Port Elizabeth. Daar ontmoeten we Matt. De anderen waren blijkbaar al bij de accommodatie en sommigen waren al ongeveer twee weken op reis met Nomad. We sliepen die avond in een super trendy glamping tent. Stevig met lekkere bedden en een eigen douche plus wc. Ideaal! Die middag zijn we naar Addo Elephant Park geweest. Op een gegeven moment stond er een olifant naast onze truck. Ik hield mijn adem in, ondanks dat het mega beest heel relaxed stond te grazen of wat ie ook deed. Natuurlijk vertrouwde ik op onze tourguid, maar je weet nooit wat die olifant in zijn hoofd krijgt en hop onze hele truck verwoest... We hebben ook nog slapende leeuwen gezien die zich verstopten achter de struiken. Beter als niets!
Garreth was tijdens de hele reis onze kok. Goshje hé, wat kon die jongen koken! Echt heerlijk :) We kregen als welkomsmaaltijd snoek. De graatjes waren wat lastig uitpluizen, maar dat hoort erbij. Lekker met een biertje bij het kampvuur, perfectoo!
Vanmiddag (woensdagmiddag) hebben we jammer genoeg afscheid genomen van onze groep. We waren met een gezelschap van negen personen plus drie tourguids van Nomad. Garreth; de hoofd tourguid, Clement; onze truck chauffeur en tot slot Alex; de stagiaire van het stel. Toen Mem en ik vorige week dinsdag en woensdag in Port Elizabeth twee nachten overnachten en in ons hotel een Nederlands gezin tegen het lijf liepen, zei ik tegen Mem: "Ah nee toch, ik kom ook nooit af van al die Nederlanders." In principe hadden we gekozen voor een internationaal gezelschap, maar dan kunnen er alsnog landgenoten zich hebben aangemeld. Je raadt het nooit... Twee mannen (vrienden van elkaar) uit Bakkeveen - ja echt waar, uit Friesland Bakkeveen - zaten bij ons in de groep. Beide spraken ze geen Fries, dat is dan wel weer jammer haha! Wat nog meer toevallig is dat Mem de vrouw van Koen kent van heel vroeger bij de Rabobank én dat Koen eigenaar is van kampeerboerderij de Harmsdobbe, waar wij altijd ons Regenboogkamp hebben gevierd. Hoe is het toch mogelijk?! De wereld is klein........ Verder waren er drie meisjes uit Duitsland mee op stap. Twee waren 22 jaar oud, eentje van 21 jaar. Alle drie Moslim, twee uit Turkije en de ander uit Pakistan. Ik had het gevoel dat ze héél beschermd zijn opgevoed en nu als drie jonge leeuwen waren losgelaten in de grote wereld. Ze dronken geen alcohol en waren vegetarisch. Geen schande, meer een feit. De hele dag door waren ze aan het giechelen, ze hadden veel lol met elkaar. Ik kan er niks van zeggen, want ik doe het thuis met de famkes misschien wel tien keer erger ;) Dan had je nog een ietwat stijve, Duitse docente middelbare school. Ze kon best vriendelijk zijn, maar was absoluut geen losbol. Ik vond het bijvoorbeeld echt geniaal dat ze op het strand ontspande, mee deed in mijn gekkigheid&geklier en mij een duwtje gaf, zodat ik in mijn onbalans bijna met kleren aan om zou vallen in de ijskoude zee. Ik denk dat ze net is als juf Petra; streng maar rechtvaardig. Ach ja! Tot slot Matt uit Amerika. Een vriendelijke jongen van een jaar of 27, typische backpacker met een hippie broek en wandelschoenen (net als ik dus haha!). Samen met hem en de meiden veel lol gehad. Clement erbij en ons groepje was compleet met het spelen van UNO. De tranen rolden over mijn wangen van het lachen. Heerlijk zulke momenten!
Het was een week vol belevenissen. Donderdagochtend 11.30 uur vertrek vanaf een hotel die acht minuten lopen vanaf ons hotel in Port Elizabeth. Daar ontmoeten we Matt. De anderen waren blijkbaar al bij de accommodatie en sommigen waren al ongeveer twee weken op reis met Nomad. We sliepen die avond in een super trendy glamping tent. Stevig met lekkere bedden en een eigen douche plus wc. Ideaal! Die middag zijn we naar Addo Elephant Park geweest. Op een gegeven moment stond er een olifant naast onze truck. Ik hield mijn adem in, ondanks dat het mega beest heel relaxed stond te grazen of wat ie ook deed. Natuurlijk vertrouwde ik op onze tourguid, maar je weet nooit wat die olifant in zijn hoofd krijgt en hop onze hele truck verwoest... We hebben ook nog slapende leeuwen gezien die zich verstopten achter de struiken. Beter als niets!
Garreth was tijdens de hele reis onze kok. Goshje hé, wat kon die jongen koken! Echt heerlijk :) We kregen als welkomsmaaltijd snoek. De graatjes waren wat lastig uitpluizen, maar dat hoort erbij. Lekker met een biertje bij het kampvuur, perfectoo!
-
21 Augustus 2017 - 12:45
Boukje Nijdam:
Super Nanneke, om te lezen wat je allemaal beleeft. Dat lijkt mij ook wel wat [niet dat ik dat ook echt ga doen]. Geweldig, blijf ons maar vermaken met jou mooie verhalen. ik zie jou lach helemaal voor mij. Hou dat vast. Liefs
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
